Po pierwsze: nie zapominać o swojej młodości, po drugie: nie zamartwiać się. Po trzecie: mieć 77 lat i tyle pary, co DJ Wika – bezcenne

Ewa Raczyńska
Ewa Raczyńska
21 marca 2016
DJ Wika
Fot. Dorota Koperska Phtography/DJ WIka
 

„Za chwilę wyjdę komuś z lodówki” – śmieje się Wirginia Szmyt, znana jako DJ Wika. Są tacy, którzy myślą o niej z pobłażaniem: „babcia, której zachciało się grać na dyskotekach”. Są też ci, którzy ją podziwiają za odwagę w realizacji marzeń, za pokazywaniem światu, że starość nie musi być smutna i szara.

DJ Wika to także życiowa mądrość, którą w sobie nosi. Mądrość, która jest wynikiem jest 77-letniego życia, spojrzenia z dystansem na to wszystko, co się wydarzyło, czego sama doświadczyła. O tej mądrości starszych ludzi często zapominamy, a tyle moglibyśmy się nauczyć.

„Tylko pomaluję usta” słyszę i czekam cierpliwie, a kiedy siadamy naprzeciwko siebie chłonę słowa pani Wiki, bo w końcu to ona wie więcej ode mnie, jak być szczęśliwym człowiekiem.

Po pierwsze: nie zapominać o swojej młodości

Fot. Dorota Koperska Phtography/Dj Wika

Fot. Dorota Koperska Phtography/Dj Wika

Kocham ludzi młodych bezwarunkowo. Obserwuję ich, ale nie pouczam. Sama doskonale pamiętam, jaka byłam i czego oczekiwałam, kiedy byłam młoda. Zagubione dziecko, przyjechałam do Polski, miałam inny akcent, a dzieci bywały złośliwe i uszczypliwe. Poza tym nie umiałam ukryć emocji, czerwieniłam się niemal przy każdej okazji. Ludzie młodzi ostatnią rzeczą, jakiej oczekują to pouczanie ich.

Młodość rządzi się własnymi prawami. Zakochujemy się, cierpimy, za chwilę znowu jesteśmy szczęśliwi. To co wyniesiemy z naszych młodych lat, zaprocentuje w dorosłym życiu. Powinniśmy pozwalać naszym dzieciom uczyć się na własnych błędach, pozwalać na samodzielność, na wyrażenie swoich myśli, nazywania emocji. Tak pomożemy im odważnie sięgać po cele. Pamiętając o tym jaka byłam, jako młoda dziewczyna, łatwiej mi się z młodzieżą  pracowało, może też i dlatego młodzi ludzie nadal do mnie lgną.

Po drugie: nie zamartwiać się

Bo co nam da, jak się będziemy zamartwiać rzeczami, na które nie mamy wpływu – na to, że deszcz pada, czy na pracę, która nam nie odpowiada. Jeśli nam nie pasuje, to powinniśmy ją zmienić. Życie daje nam prawo do wyboru, do zmiany rzeczy, które nam nie odpowiadają. Bo praca powinna dawać człowiekowi satysfakcję i radość. Jeśli się ją kocha, to ona nie męczy. A jeśli pracujemy tylko po to, żeby zarobić na chleb, to też jest pozytywna strona – bo dzięki niej mamy co jeść. W każdej sytuacji powinniśmy szukać pozytywów.

Zamartwianie się nic nie zmieni, oczywiście ono jest wpisane w nasze życie. Przeżywamy żałobę, cierpimy, gdy ktoś od nas odchodzi. Ale to nie znaczy, że my nie możemy sobie tego racjonalnie wytłumaczyć. Skoro mężczyzna mnie zostawił, to znaczy, że nie było to jakieś głębokie uczucie. Więc nie mam czego żałować, tylko cieszyć się, że ten związek nie trwał dłużej, bo wtedy byłoby jeszcze trudniej.

Po trzecie: nie powielać modelu życia swoich rodziców

Myślę, że kobiety dzięki temu, że są teraz lepiej wykształcone, że wiedzą często czego chcą nie powinny powielać modelu związku swoich rodziców, jeśli nie był on zbudowany na partnerstwie. Ja sama z pierwszym mężem się rozwiodłam. Wyciągnęłam z tego wnioski – zrozumiałam, że nie można być uległą, że należy żądać i wymagać i mówić o swoich potrzebach. W związku najważniejsze jest, by móc być sobą, a nie taką, która podoba się mężowi. Dopiero po 40-tce zakochałam się naprawdę i spędziłam szczęśliwe lata z mężczyzną, który też mnie kochał.

Nie uważam, że teraz nie walczymy o miłość, bo częściej się rozwodzimy. Może po prostu dochodzimy do wniosku, że nie chcemy żyć razem, ale tak naprawdę osobno. Że na starość będą nas łączyć tylko wnuki i dzieci. Trudno, żeby jakiś facet ciosał kołki na głowie kobiecie, która skończyła studia, ma swoją pracę, mieszkanie, jest doceniana i żeby robił jej wyrzuty, że zupa jest za słona, a garnek przypalony. Najważniejszy dla kobiety powinien być układ partnerski w związku.

Po czwarte: tworzyć dom pełen miłości

Bo miłość w życiu jest najważniejsza. Tylko ona jest prawdziwym fundamentem rodziny. Bo w kochającej się rodzinie wyrastają szczęśliwe dzieci. One są barometrem uczuć swoich rodziców, ich miłość kształtuje dziecko. Jeśli w domu nie ma miłości, to okazuje się, że wszystko jest teatrem, a w teatrze dziecko bywa zagubione. Nie przekuwajmy miłości na rzeczy materialne – kolejną zabawkę, grę komputerową. Bo to nie jest istotą życia w miłości. Z dziećmi powinniśmy rozmawiać, powinniśmy pokazywać im naszą miłość w słowach, gestach, w tym jak zwracamy się do siebie nawzajem.

Dzisiaj młodzież ma dostęp do internetu, do wielu wiadomości i nowoczesnych rozwiązań. My tego nie mieliśmy, ale posiadaliśmy inną bardzo ważną rzeczy – siebie nawzajem. I czas na rozmowy, na spotkania. Umawialiśmy się na spacery, wycieczki. Było nam chyba bliżej do człowieka, niż do technicznych rozwiązań. I o tych rozmowach nie możemy zapominać. Musimy znajdować czas na wspólne zjedzenie obiadu, czy kolacji, posłuchania, co u nas słychać, dawania sobie nawzajem uwagi.

Po piąte: nie przejmować się tym, co mówią inni

Od czasu do czasu ktoś mnie pyta: „A co pani dzieci na to, że pani gra?”, wtedy ja pytam – a co mi do tego, że moje dzieci pracują? To ważne, by w życiu nie za bardzo słuchać opinii innych na swój temat i na temat swojego własnego życia. W końcu jak ci źle, to ty tylko o tym wiesz i masz prawo to zmienić.

Nie przywiązuję wagi do tego, co inni mówią, to jest moje życie, bez względu na to, czy gram w nocy, czy się rozwodzę czy się smucę czy nie nad grobem mojego męża. Smutek się ma w środku, ja nie muszę nim epatować i wzbudzać litości, która bywa wątpliwa.

To moje życie i chcę je przeżyć po swojemu, a nie według czyjegoś scenariusza.

Po szóste: żyć tak, żeby było nam dobrze

Nie możemy zapominać, by żyć tak, żeby nam było dobrze, o nasze szczęście powinniśmy zadbać. Obserwuję, że często starsi ludzie skupiają się na swoich dzieciach, wnukach, zapominają, że mają swoje życie, które przecież z ich wiekiem jeszcze się nie skończyło, w którym jeszcze mogą być szczęśliwi.

Uważam także, że powinniśmy być dalecy od ulegania wpływom, wątpliwym autorytetom, czy stereotypom. To, że ktoś nam powtarza, że mężczyzna jest głową rodziny, a kobieta szyją, to nie znaczy, że mamy według tego schematu żyć, bo ktoś tak twierdzi.

Aby żyć szczęśliwie, ważne jest również, by wymagać od siebie tyle, na ile mnie stać. Ja na przykład nie marzę o wchodzeniu na szczyty, bo nie lubię chodzić po górach, zdrowie mi nie pozwala.

Powinniśmy cieszyć się z drobiazgów, z uśmiechu dzieci rano, ze zdrowia. A jeśli można sięgnąć do marzeń to dobrze – do tego trzeba się uśmiechnąć.

Fot. Dorota Koperska Phtography/DJ Wika

Fot. Dorota Koperska Phtography/DJ Wika

Po siódme: szanować ludzi

Nie powinniśmy w sobie pielęgnować zawiści i zazdrości. Powinniśmy uczyć nasze dzieci szacunku do innych, zwłaszcza do starszych ludzi.

Bo dla starszych ludzi ważny jest spokój i cisza. Powinniśmy pamiętać, że babcie i dziadkowie nie są do wychowywania dzieci – to nieprawda. Wychowują rodzice, a dziadkowie mogą ich wesprzeć w sytuacjach koniecznych. Dziadek i babcia to nie gosposia domowa. Ale dziadkowie też muszą pamiętać, że ich wnuk to nie jest ostatni cud świata, powinni od niego wymagać, uczyć, przekazywać swoje wartości.

Kiedyś wychowywaliśmy się w rodzinach wielopokoleniowych. Dzisiaj to zjawisko rzadko spotykane. Znam pana – ma 80 lat, który przychodzi na moje dyskoteki posiedzieć, bo zapisał mieszkanie na swoją córkę i nie ma tam dla niego miejsca. To bardzo smutne, że kiedy przestajemy być potrzebni, zostajemy odrzuceni. A przecież nasze – seniorów, życie się nie kończy. Cieszy mnie, że coraz więcej starszych osób się aktywizuje, że nie chowa się w swoich mieszkaniach, ale rozwija swoje pasje.

Bo żyjemy w czasach, kiedy wiele widzimy dzięki dostępowi do internetu i mediów. To sprawia, że nawet starsi ludzie mają marzenia i chcą je realizować. Niektórzy w wieku 70 lat pierwszy raz w życiu są nad morzem, uważam, że to wspaniałe.

Pytam DJ Wikę, czy jest w swoim życiu szczęśliwa. I słyszę, że tak, że realizuje swoje pasje i czuje się młodo. „Bo młodość to nie nasz wiek, młodość nosimy w naszej głowie. To jest nastawienie do życia, pewien optymizm, ciekawość świata. A teraz czasy mamy bardzo ciekawe, dlatego młodość powinna być długo młoda”.


Marzysz o pomieszczeniach z niezwykłym klimatem? Sprawdź, za co kochamy drewniane meble?

Żaklina Kańczucka
Żaklina Kańczucka
21 marca 2016
Fot. Materiały prasowe/Meble z kolekcji Epos
 

Drewniane meble kojarzą się z cechami, których wielu współczesnym produktom do wnętrz brakuje. Dziś przede wszystkim ma być szybko, tanio i w wielu wariantach do wyboru. Niegdyś meble, które nadawały ton każdemu pomieszczeniu wykonywane były ręcznie z prawdziwego drewna, które służyło i zdobiło dom latami.

Za co kochamy drewniane meble?

Meble drewniane idealnie sprawdzą i dopasują się do każdego wnętrza. To ich niewątpliwa zaleta, ponieważ wybór mebli pozwala na kształtowanie otaczającej nas przestrzeni  zgodnie z upodobaniami. Ich wyjątkowość można odnaleźć w różnych dostępnych stylach: , , i wielu innych, które doskonale oddadzą klimat jakim chcemy się otoczyć we własnych czterech ścianach. Zupełnie wyjątkowe i nietuzinkowe, drewniane meble tworzą wnętrza przytulne i klimatyczne. 

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe/Meble z kolekcji Rustyk Sosnowy

Meble drewniane posłużą przez wiele lat. Można je także odrestaurować

Mocne, trwałe i piękne drewniane meble są trudne do zniszczenia przez czas czy dzieci. Z powodu użycia naturalnego i twardego materiału są także bardziej masywne i stabilne, a więc zapewniają bezpieczeństwo użytkownikom. W przeciwieństwie do lekkich mebli z płyty, trudno jest masywne meble uszkodzić czy nawet przewrócić. To cecha, która wybitnie odróżnia je od współczesnych “jednorazowych” mebli. Tanie meble z płyt drewnopodobnych wymieniane są co kilka lat, gdyż nie wytrzymują codziennej konfrontacji z wieloma czynnikami. W takiej sytuacji, nawet ich pozorna zaleta czyli niska cena w porównaniu z meblami drewnianymi znika, bowiem meble z drewna to inwestycja na lata, a więc w dłuższej perspektywie tylko raz wydane pieniądze. W dodatku dają wdzięczną możliwość odrestaurowania i odświeżenia wyglądu, więc gdy po latach przyjdzie czas na zmiany, zamiast pozbywać się szaf i komód, wystarczy je ręką fachowca, lub własnymi siłami ożywić –  papier ścierny, olej, wosk, ewentualnie lakier, wymarzony kolor farby do drewna.

Odpowiadają ludzkiej potrzebie bliskości z naturą

Moda na ekologię a raczej wpisane w naturę człowieka dążenie do bliskości z tym co proste i zdrowe sprawia, że meble drewniane pasują do tej filozofii. Dają możliwość chłonięcia prawdziwego drewna, jego koloru, różnorodności faktury a także zapachu, co odróżnia je od innych mebli. Jest coraz mocniej zauważalne dążenie do ucieczki przed tym co sztuczne i nie służy zdrowiu. Chętniej zmieniamy miejsce zamieszkania z miasta na wieś, w poszukiwaniu ciszy, spokoju oraz zdrowego jedzenia, często z własnego ogródka. To dążenie widoczne jest także przy wyborze mebli. Meble wykonane ze sztucznych materiałów, oraz lakierowane chemicznymi substancjami mogą posiadać wiele substancji uczulających. Drewno nie przedstawia tego problemu. 

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe/Meble z kolekcji Olsen

Łatwość pielęgnacji drewnianych mebli

Naturalne produkty doskonale przyjmują delikatne sposoby regularnego czyszczenia. Nie ma potrzeby by używać do tego tłustych środków ani silnych detergentów, które nie są obojętne dla zdrowia i przyrody. Poza tym sięganie po intensywnie działające środki grozi powstaniem plam i przebarwień na drewnianej powierzchni. Aby wyczyścić drewno wystarczy lekko zwilżona szmatka, która może być z dodatkiem dobrego płynu do tego rodzaju materiału. Po myciu należy przetrzeć meble na sucho, aby uniknąć negatywnego wpływu wilgoci także na zaimpregnowanym drewnie. Co ciekawe, drewno nie przyciąga kurzu, więc jest dobrym pomysłem na meble w pokoju osoby cierpiącej na alergię lub do pokoju dziecięcego. 

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe/Meble z kolekcji Maja

Unikatowe, ręcznie robione przedmioty i meble są wyjątkowo pożądane

Bez wątpienia natłok przedmiotów pochodzących z jednej taśmy produkcyjnej sprawia, że coraz częściej uciekamy przed ujednoliceniem przestrzeni w jakiej funkcjonujemy. Ręcznie wykonane meble mają status wyjątkowych, wręcz luksusowych. Wykonawca, artysta poświęcił czas oraz wykorzystał talent by stworzyć coś, co pozwala nam poczuć wyjątkowość w meblach.

Wybierając meble drewniane, warto zapoznać się z wyjątkową ofertą mebli dostępnych w sklepie . W tym miejscu każdy znajdzie coś dla siebie, ponieważ dostępność wielu kolekcji zadowoli najbardziej wymagających klientów. Do dyspozycji są różnorodne koncepcje jak np. w kolekcji , gdzie występuje bardzo bogata gama kolorystyczna oferowanych mebli. Ponadto, producenci mebli drewnianych są bardzo elastyczni i dopasowują się do indywidualnych potrzeb każdego klienta, więc nie trudno o satysfakcję i udane zakupy.

Fot. Materiały prasowe

Fot. Materiały prasowe/Meble z kolekcji Rustyk Sosnowy

 


Wpis powstał we współpracy z firmą SEART


Decyduj mądrze: otaczaj się przyjaciółmi, a wrogom współczuj. Jak odróżnić wrogów od przyjaciół?

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
21 marca 2016
Decyduj mądrze: otaczaj się przyjaciółmi, a wrogom współczuj. Jak odróżnić wrogów od przyjaciół?
Fot. iStock / martinedoucet

Zawiodłeś się kiedyś na kimś, kogo uważałeś za przyjaciela? Czujesz się wykorzystany, oszukany przez osobę, która była ci bliska? Myślisz pewnie teraz, że pretensję możesz mieć tylko do siebie, bo w porę nie wyłapałeś niepokojących sygnałów. Może trochę w tym racji, ale przecież to się po prostu zdarza. Zbyt pochopnie czy naiwnie obdarzamy sympatią, powierzamy swoje tajemnice, wierzymy w czyjąś lojalność. Kiedy okazuje się, że błędnie kogoś oceniliśmy bywa za późno. Tak jak od miłości blisko do nienawiści, tak od przyjaźni blisko do wrogości.

Nowa znajomość

– Spotykasz kogoś, podajesz mu rękę, a w głowie czy sercu masz już pewien obraz, dokonałeś pewnej, wstępnej oceny – mówi Kasia, która „prawdziwą” przyjaciółkę ma tylko jedną, a wrogów trzyma na bezpieczny dystans. – Wiesz już wystarczająco dużo o tej osobie, by  powiedzieć „Hej, jak się masz” kiedy zobaczycie się następnym razem. Ale nadal nie wiesz nic o jej życiu, poglądach, charakterze. Co z tego, że ktoś powiedział „ to dobra dziewczyna, możesz jej zaufać”. Ja nie ufam odkąd kilkoro przyjaciół okazało się moimi wrogami.

Kiedy można mówić o tym, że znajomość przeradza się w przyjaźń? Pewnie wtedy, gdy ty i ta osoba zaczynacie bezpośrednio wpływać na swoje życia, emocje, działania. Kiedy zaczyna wam zależeć. Więź emocjonalna to już wyższy poziom relacji międzyludzkich, moment przełamania barier i otwierania się na siebie.

Przyjaciel czy wróg

Dopuszczenie bliższej więzi z drugą osobą niesie jednak ze sobą ryzyko. – Jak to jest gdy zawodzi osoba, którą uważałeś za przyjaciela? – kontynuuje Kasia – Źle. Masz poczucie, że zostałeś wykorzystany, oszukany, że popełniłeś błąd, który niesie ze sobą przynajmniej jedną, kosztowną konsekwencję: trudno ci będzie zaufać drugi raz. No i bardzo często dzieje się tak, jak w moim przypadku. Przyjaciel staje się wrogiem.

Jak więc rozpoznać dobrą przyjaźń, jak zdecydować kto przyjacielem, kto wrogiem?  Przeanalizuj te kilka aspektów waszej relacji. Odpowiedz nasunie się sama.

Twoje samopoczucie

Dla wroga będzie albo czymś kompletnie nieistotnym albo czułym punktem, w który warto uderzyć. Przyjaciel będzie dbał o to, byś czuła się dobrze, zauważy, jeśli w twoim życiu dzieje się coś niepokojącego. – Możesz mieć mnóstwo znajomych, ale to przyjaciele dają ci siłę, to oni podnoszą cię z trudnych sytuacji – mówi Kasia. ­– Wróg za to skutecznie odetnie cię od pozytywnej energii.

Akceptacja

Przyjaciel nie będzie miał z nią problemu. Widzi twoje słabe i mocne strony, ale nie próbuje cię zmieniać. Wróg wyolbrzymi twoje wady i wydobędzie z ciebie to, co najgorsze. Nierzadko sprawi, że poczujesz się gorsza, sfrustrowana. Zostawi cię z poczuciem winy i przekonaniem, że jesteś kimś gorszym.

Dobre i złe chwile

To pewnie jeden z głównych wyróżników między przyjazną a wrogą relacją: przyjaciel naprawdę nie opuści cię w potrzebie. Wrogiem jest ten, kto działa na twoja szkodę. A uczucie zawodu, osamotnienia w ciężkich chwilach zdecydowanie jest czymś, co ci szkodzi.
Sukces? Przyjaciel razem z tobą otworzy szampana. Wróg umniejszy twoje dokonania i zasieje wątpliwości: czy aby na pewno zasłużyłeś na tę chwilę szczęścia?

Sekrety

Przyjaciel nigdy nie wykorzysta ich przeciwko tobie. Marzenia, plany, dobre pomysły, projekty na wagę złota…. Szczegóły dotyczące twoich największych obaw, leków i mrocznych tajemnic z przeszłości,  o których wolałabyś nikomu nie mówić. To wszystko zostanie między wami. Co się stanie, gdy wyjawisz je niewłaściwej osobie? Utracisz ważną część siebie.

Żyjesz już trochę na tej ziemi, masz pewne doświadczenia, potrafisz zdecydować. Decyduj więc mądrze: otaczaj się przyjaciółmi, a wrogom współczuj. A w chwilach zwątpienia powtarzaj sobie, że nawet oni pojawiają się na naszej drodze w jakimś celu.


Zobacz także

16 rzeczy, których nie powinniśmy mówić ukochanej osobie

16 rzeczy, których nie powinniśmy mówić ukochanej osobie

Ujędrniaj i wzmacniaj biust ćwiczeniami w domu. To działa lepiej niż kremy!

Zumba opanowała umysły i ciała kobiet. Jeśli jeszcze nie próbowałaś, sprawdź i zakochaj się w rytmach latino

botoxclub.com.ua

У нашей компании классный блог со статьями про картотеки https://www.maxformer.com/kartoteki-i-faylovyye-shkafy
Наш нужный блог с информацией про стеллажи мезонины https://www.maxformer.com/mezonini