4 sposoby na to, by poczuć się pewniej w swoim związku

Agnieszka Dyniakowska
Agnieszka Dyniakowska
31 lipca 2017
Fot. iStock/pixdeluxe
 

Ludzie z natury są istotami społecznymi, a dobry i satysfakcjonujący związek jest jednym z filarów ich osobistego szczęścia i zadowolenia z życia.  Pragniemy szacunku, lojalności i uczciwości, poczucia bezpieczeństwa i bliskości, którą może dać nam jedynie ukochana osoba. Czasami też boimy się utraty naszego partnera, zaczynają pojawiać się rożne lęki dotyczące wzajemnych relacji i rodzi się niepewność – nic dziwnego, w końcu poświęciliśmy nasz czas, uczucia, energię i serce, zależy nam na tej drugiej osobie.  To jednak niczemu dobremu nie służy i warto wprowadzić pewne zmiany, by poczuć się pewniej i bezpieczniej.

Zrozum i komunikuj się

Największym problemem w związkach jest brak odpowiedniej komunikacji (a nawet brak jakiejkolwiek!). Częściowo wynikają one z różnic w charakterze i osobowości partnerów, odmiennego odbierania komunikatów i rozumienia ich. Kluczem do sukcesu jest zatem zrozumienie kim jest nasz partner i jaki jest, a także zaakceptowanie jego indywidualnych cech. Introwertycy mogą mówić niewiele i nie wyrażać swoich uczuć i emocji, co nie znaczy, ze są ich pozbawienie i nie zależy im na relacji. Ekstrawertycy z kolei mogą wyrażać werbalnie coś, co jeszcze nie do końca ukształtowało się w ich myślach. Dlatego tak ważne jest by dobrze poznać osobę, z którą tworzymy związek, obserwować ją, nauczyć się jej sposobów reagowania, wyrażania uczuć, jej humorów, nawyków i indywidualnych cech. Dzięki temu komunikacja będzie o wiele łatwiejsza i unikniemy niepotrzebnych tarć i konfliktów spowodowanych niezrozumieniem (lub błędnym zrozumieniem) wysyłanych komunikatów.

Odrzuć perfekcjonizm

Jeśli chcesz stworzyć udaną i satysfakcjonującą relację z drugim człowiekiem, musisz odrzucić swoje wygórowane oczekiwania i marzenia o ideale – w tym przypadku dobrze jest być realistą. Nie ma ludzi perfekcyjnych, a nasze niedoskonałości to nieodłączna część tego, kim jesteśmy. Niektórzy nawet twierdzą, że to ta najpiękniejsza część, w której się zakochujemy! Jeśli nieustannie będziesz gonić za perfekcyjną relacją i idealnym partnerem czeka cię rozczarowanie, frustracja, poczucie pustki, a nawet samotność. Nie idealizuj partnera i nie udawaj, że nie ma wad – nic dziwnego, że czujesz niepewność przy takim kryształowym ideale. Nie udawaj, że wszystko, czego dotkniesz zamienia się w złoto, a błędy i porażki omijają cię szerokim łukiem – możesz tym onieśmielać partnera i sprawić, że poczuje się gorszy. Nie chodzi przecież o to, by znaleźć kogoś, kto jest doskonały w każdym calu, ale kogoś, kto doskonale nas uzupełnia!

Zaufaj, naprawdę zaufaj

Złe doświadczenia z przeszłości mogą nam utrudniać obdarzenie drugiej osoby zaufaniem, boimy się, że znowu zostaniemy skrzywdzeni i będziemy cierpieć, wolimy zachować dystans i podświadomie bronimy się przed bliskością. Jednak bez podjęcia tego ryzyka, bez pokonania naszych lęków, trudno jest stworzyć nowe, zdrowe relacje, niemożliwym jest zbudowanie trwałego i solidnego związku. Musimy nauczyć się zaufać drugiej osobie na nowo, otworzyć na nią emocjonalnie i pozwolić na wzajemne poznanie się. To nie jest łatwe zadanie, ale dopóki nie ma powodu, by podejrzewać złe zamiary i nieuczciwość, warto wierzyć, mieć nadzieję i cieszyć się dobra relacją.

Skup się na pozytywach

Zamiast martwić się, denerwować, zazdrościć, skoncentruj się na pozytywnych elementach twojej relacji – w końcu ma być źródłem przyjemności, satysfakcji i zadowolenia, a nie lęków i obaw! Wymaga to także zrozumienia, że negatywne wydarzenia i emocje są częścią każdego związku, a trudności mogą zdarzać się każdemu i na różnych etapach. Nie oznacza to jednak, że każdy problem jest sygnałem do zakończenia związku i zerwania z partnerem. Pamiętaj, że gdy decydujesz się na związek z kimś, przyjmujesz go w całości, zarówno z jego zaletami, jak i wadami. W pełni zaakceptuj ukochaną osobę, wspieraj ją, nie skupiaj się na jej negatywach, ale doceniaj i wzmacniaj jej dobre strony – tylko w ten sposób osiągnięcie szczęście i stworzycie mocny, trwały związek.


 

Na podstawie: www.powerofpositivity.com


Cytryna w domowym SPA. Wypróbuj 5 zastosowań kosmetycznych cytryny

Redakcja
Redakcja
31 lipca 2017
Cytryna w domowym SPA. Wypróbuj 5 zastosowań kosmetycznych cytryny
Fot. iStock / anandaBGD
 

W czasach wielu nowości kosmetycznych, które zawierają oryginalne składniki, rozwija się trend do sięgania po to, co proste, a także naturalne. Coraz chętniej sięgamy po biokosmetyki i samodzielnie przygotowujemy w domu maseczki, kremy czy peelingi. Czas przypomnieć o cytrynie, która poza nadawaniu orzeźwiającego smaku wodzie i doskonałym komponowaniem się w herbacie, ma kilka ciekawych właściwości, które idealnie sprawdzają się w kosmetyce.

Jeśli nie narzekacie na zbyt wrażliwą skórę i nie jesteście uczuleni na cytrusy, cytryna będzie doskonałym składnikiem domowych kosmetyków. Obfituje ona w witaminę C, przeciwutleniacze, substancje regulujące pH skóry oraz ściągające i dezynfekujące.

Poznaj 5 zastosowań kosmetycznych cytryny 

1. Cytryna dla skóry tłustej

Sok z cytryny pomaga usunąć nadmiar łoju i poprawić wygląd skóry. Wystarczy sok wycisnąć na bawełniany wacik i wetrzeć go w skórę twarzy. Należy jednak uważać, ponieważ sok z cytryny w połączeniu z promieniowaniem słonecznym, może powodować przebarwienie na skórze, najlepiej więc stosować go na noc.

2. Cytryna na rozjaśnienie włosów

Aby rozjaśnić włosy lub dodać im blasku, pół cytryny dodaj do wody, którą płuczesz włosy po myciu. Jest to zalecane, szczególnie gdy jesteś blondynką, bo twoje włosy staną się jaśniejsze i bardziej świetliste. Wystarczy powtarzać zabieg raz w tygodniu, aby nie przesuszać nadmiernie pasm.

3. Cytryna rozjaśnia przebarwienia na paznokciach

Jeśli masz problem z żółtawymi paznokciami, a nie jest to efekt grzybicy lub innych choroby, spróbuj wyczyścić i wybielić paznokcie przepołowioną cytryną. Możesz również wymieszać sok z cytryny z dwiema stołowymi łyżkami oliwy z oliwek i stosować jako naturalną odżywkę.

4. Cytryna złuszczy nadmiar skóry z ust

Skóra na ustach jest bardzo często sucha i spierzchnięta, co wygląda bardzo nieestetycznie. Wysuszone usta można szybko przywrócić do normalnej kondycji dzięki cytrynie. Wystarczy zaaplikować jej odrobinę na usta przed zaśnięciem. Cytryna naturalnie przyspieszy usuwanie martwego naskórka.

5. Cytryna odkazi i załagodzi skórę pod pachami

Codzienna depilacja i używanie silnie działających kosmetyków ograniczających potliwość odbija się negatywnie na kondycji skóry pod pachami. Aby przynieść jej ulgę zastosuj raz w tygodniu naturalną maskę. Sok z jednej cytryny wymieszaj z płatkami owsianymi, odrobiną miodu i pozostaw, aż składniki się dobrze przenikną. Taką maskę nałóż pod pachy i zmyj po godzinie dokładnie wodą.

źródło: krokdozdrowia.com


Znaczenie pierwszych dziecięcych przyjaźni w życiu dziecka oczami eksperta. Weź udział w konkursie!

Gościnnie w Oh!me
Gościnnie w Oh!me
31 lipca 2017
Fot. iStock / wundervisuals

30-go lipca, odchodzimy Międzynarodowy Dzień Przyjaźni. To doskonała okazja do  zastanowienia się nad znaczeniem więzi i relacji, które udało nam się zbudować. Jak powiedział Francis Bacon: „Przyjaźń podwaja radość, a o połowę zmniejsza przykrości”, dlatego chcąc, by nasze dzieci były jak najszczęśliwsze, już od ich najmłodszych lat warto uczyć je zawierania trwałych znajomości i pokazywać jak je pielęgnować. Ale czy wiesz, jak na przyjaźń spojrzeć oczami dziecka, by zrozumieć jego emocje, gdy będzie potrzebowało Twojego wsparcia? Przeczytaj, jak świat tych pierwszych relacji opisuje Małgorzata Ohme – psycholog dziecięcy i weź udział w wyjątkowym konkursie.

500px-gosia-ohme-awatarMałgorzata Ohme, psycholog dziecięcy

Bez wątpienia przyjaźń jest dla każdego człowieka jedną z najważniejszych wartości w życiu. Nie inaczej jest z dziećmi, dla których pierwsze bliskie kontakty z innymi są podstawą ich harmonijnego rozwoju i cenną lekcją, która wpłynie na ich przyszłe związki i relacje.

Człowiek jest istotą społeczną – od urodzenia aż do śmierci każdy z nas potrzebuje kontaktów z innymi ludźmi, szuka ich bliskości i wzajemnych relacji. Niemowlę czuje się spokojne i bezpieczne w ramionach matki, przedszkolak, który zdarł sobie kolano, szuka pocieszenia u dorosłego, nastolatek pragnie czuć się częścią grupy i szuka akceptacji wśród swoich rówieśników, a dorosły w drugiej osobie znajduje wsparcie emocjonalne, podobne spojrzenie na świat i swoistą intymność.  Początkowo społeczne potrzeby człowieka w pełni zaspokaja rodzina, jednak pomiędzy drugim a szóstym rokiem życia, dzieci zaczynają dążyć do kontaktów z coraz większą grupą osób i wchodzą w nowe stosunki społeczne.

Pierwsza podróż ku przyjaźni

Wszystkich rodziców, których dzieci już zasmakowały pierwszych przyjaźni lub dopiero wspólnie z nimi pracują nad budowaniem wyjątkowych więzi zachęcamy do wyruszenia w „Pierwszą podróż ku przyjaźni” z Tomkiem i Przyjaciółmi™.  Na swoim fanpage na Facebooku: KonkursMojaPierwszaPrzyjaźń,  marka zaprasza do udziału w superkonkursie, w którym do wygrania jest aż 12 fantastycznych zestawów z serii Tomek i Przyjaciele™ Adventures „Ucieczka przed rekinem”, idealnych do zabawy z najlepszym przyjacielem. Co jest niezbędne do zdobycia szansy na nagrodę? Przyjaźń Twojego dziecka, uwieczniona przez Ciebie dowolną techniką.

Untitled design

Przedszkolne przyjaźnie

Pierwsze przyjaźnie pojawiają się zazwyczaj w okresie przedszkolnym – dziecko staje się wówczas członkiem grupy rówieśniczej, wychodzi z kręgu rodzinnego i zaczyna poznawać innych ludzi, współuczestniczy w rozmaitych zabawach i aktywnościach. Jego umiejętności komunikacyjne są coraz lepsze, więc porozumiewanie się z innymi staje się o wiele łatwiejszym zadaniem i sprzyja nawiązywaniu relacji. W okresie przedszkolnym dzieci najczęściej wybierają sobie jednego ulubionego kolegę, zazwyczaj tej samej płci. Przyjaciel nie znaczy jeszcze dla nich tyle, co dla dorosłego, to po prostu ktoś, z kim bawią się chętniej i częściej niż z innymi, choć czasami bardzo silnie wchodzą w te relacje – chcą ubierać się tak, jak ich rówieśnik, mieć takie same zabawki, powtarzają zachowania i wypowiedzi ulubionego kolegi, a nawet zmuszają rodziców do przyprowadzania lub odbierania ich z przedszkola o tej samej porze.

Przyjaźnie pomiędzy przedszkolakami bywają burzliwe i mogą szybko ulegać zmianie, a tytuł najlepszego przyjaciela nie jest nikomu nadany na zawsze – najlepszym kolegą w poniedziałek może być ktoś zupełnie inny niż w piątek! Relacje te są też bardzo kruche i wrażliwe – wystarczy jeden konflikt by dziecko stwierdziło, że kogoś już nie lubi lub skarżyło się ze łzami w oczach, że kolega czy koleżanka źle je traktuje. Dla rodziców takie wahania i zmiany mogą być niepokojące, ale to zupełnie normalne – pamiętajmy, że dzieci dopiero uczą się bliskich kontaktów z rówieśnikami, a ich relacje mają jeszcze charakter egocentryczny i wynikają bardziej z cech zewnętrznych (bliskość zamieszkania, częste kontakty, takie same zabawki) niż wspólnych wartości, podobnych światopoglądów i lojalności.

Przyjaźń w szkole

Przyjaźnie zawierane przez dzieci w wieku szkolnym, to już coś znacznie więcej niż tylko wspólna zabawa – dzieci dostrzegają znaczenie wzajemnej pomocy i życzliwości, wykazują się troską o swojego kolegę, zwierzają się sobie nawzajem z tajemnic, sekretów i problemów. Przyjaciel staje się powiernikiem, wsparciem emocjonalnym i osobą, której można zaufać. Posiadanie takiej bliskiej osoby jest bardzo ważnym czynnikiem rozwoju emocjonalnego i społecznego, gwarantem zaspokojenia potrzeby akceptacji i uznania, szczególnie istotnej w okresie dorastania i wieku nastoletnim. Poprzez przyjaźń dziecko uczy się rozpoznawania emocji drugiej osoby, dbania o nią, wzajemnej troski i empatii, a także akceptacji tego, co odmienne i szacunku wobec różnic – poniekąd jest to przygotowanie do późniejszego stworzenia intymnych związków partnerskich. Izolacja i brak bliskich relacji z rówieśnikami może skutkować poczuciem osamotnienia, obniżoną samooceną i niskim poczuciem własnej wartości oraz trudnościami w przyszłych kontaktach społecznych i problemami z nawiązaniem trwałych, głębokich relacji.

Jak nauczyć dzieci przyjaźni?

Przyjaźń to umiejętność, której każdy z nas musiał się nauczyć. Bardzo istotne są relacje pomiędzy rodzicami i dziećmi i to, co dziecko zauważa na co dzień – maluchy czerpią swoją wiedzę o świecie z obserwacji otoczenia, naśladują swoich bliskich i powtarzają dostrzeżone zachowania. Wspólne rozmowy, dzielenie się, troska o uczucia innych, drobne gesty świadczące o zaangażowaniu, okazywanie sobie nawzajem zainteresowania i miłości – wzorce tych zachowań wynosimy z domu rodzinnego i przenosimy je na nasze przyjaźnie. Rodzice są zatem pierwszymi przewodnikami i nauczycielami dzieci w świecie bliskich relacji i przyjaźni i mogą, a nawet powinni, pomóc swoim pociechom poprzez:

– rozmowy na temat uczuć i emocji przeżywanych przez dziecko, a także przez inne osoby – upewnijmy się, że dziecko zna, potrafi nazwać i wyrazić różne uczucia; oglądając bajki pytajmy, co według nich czują bohaterowie, co przeżywają i odpowiadajmy na pytania dzieci

– uwrażliwianie na potrzeby innych i przyjmowanie ich punktu widzenia – np. w sytuacjach konfliktowych starajmy się pokazać punkt widzenia drugiej strony, wytłumaczyć jej odczucia i uświadomić dziecku, że każdy może odbierać daną sytuację w inny sposób

– tworzenie okazji do spotkań towarzyskich z rówieśnikami – zapraszanie ich do domu, spotykanie się na placu zabaw, zajęciach dodatkowych, przyjęciach urodzinowych

– naukę współpracy – nie zawsze można postawić na swoim i trzeba wziąć pod uwagę potrzeby i uczucia drugiej osoby, dojść do kompromisu i ustalić wspólne zasady, działać razem i w porozumieniu ze sobą

– podsuwanie pozytywnych wzorców – czytanie bajek i baśni, wspólne oglądanie filmów animowanych, w których podkreślone są pozytywy przyjaźni i moc relacji z innymi

– pozwolenie dziecku na zdobywanie własnych doświadczeń – choć to niełatwe, trzeba pozwolić dziecku nawet na konflikt i nieporozumienia z rówieśnikami i w miarę możliwości nie ingerować w kontakty pomiędzy dziećmi

– dawanie dobrego przykładu i bycie dobrym przyjacielem – bo dzieci robią tak, jak my robimy, a nie jak im powiemy, dlatego warto podkreślać znaczenie przyjaźni w naszym życiu, opowiadać o swoich przyjaciołach, rozmawiać z dzieckiem o tym, kim jest przyjaciel.

A czego rodzice nie powinni robić?

– nie zmuszać do przyjaźni z jakimś dzieckiem – nikomu nie można narzucić bliskości z drugą osobą ani wybrać mu przyjaciela, który w naszej ocenie będzie odpowiedni

– nie oceniać innych dzieci – często dajemy się ponieść emocjom widząc smutek lub rozczarowanie naszego dziecka, ale powstrzymajmy się od pochopnych ocen i dajmy dziecku wsparcie bez narzucania mu naszych uwag czy opinii

– nie rozwiązywać za nie problemów – podsuwanie gotowych rozwiązań niczego go nie nauczy, ono samo musi zdobyć swoje doświadczenia, nawet te trudne i bolesne.

Pierwsze przyjaźnie są zazwyczaj niezapomnianymi przeżyciami i jednymi z najmilszych wspomnień z dzieciństwa, dlatego warto zachęcać dzieci do ich zawierania i pielęgnowania, a w razie potrzeby służyć wsparciem i dobrą radą.


Zobacz także

Najpiękniejsze świąteczne reklamy tego roku

Jest przynajmniej 5 powodów, by odwiedzić Inwałd

Jest przynajmniej pięć powodów, by w te wakacje odwiedzić Inwałd

Lepiej być kochanką niż żoną?