Jak zacząć medytować. To naprawdę proste

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
14 sierpnia 2018
Fot. iStock / da-kuk
 

Korzyści wynikające z medytacji są oczywiste i nawet badania naukowe wykazały, że ludzie, którzy uczą się medytować, mają o wiele zdrowsze nawyki, takie jak choćby pozytywne myślenie. Wielu z nas chciałoby spróbować, ale nie wie jak się do tego zabrać. Obawiamy się przede wszystkim tego, że nie będziemy w stanie wytrwać w jednej pozycji przez dłuższy czas. Dziś kilka prostych porad dla początkujących. Zacznijcie koniecznie od tych kilku kroków.

Przygotuj się do medytacji

Usiądź ze skrzyżowanymi nogami na podłodze lub na krześle z prostym oparciem (wtedy ustaw stopy  na podłodze). Połóż dłonie wygodnie na kolanach lub udach, weź powolny, głęboki oddech i zamknij oczy. Jesteś gotowy do medytacji.

Zaczynamy

Weź kolejny powolny, głęboki oddech, licząc do czterech podczas wdechu. Wyobraź sobie, że wdychasz pozytywną energię, pozwalając powietrzu osiąść głęboko w twoich płucach.

Wstrzymaj ten wdech, licząc do 2. Nie stresuj się –  uczenie się medytacji wymaga cierpliwości i akceptacji twojego ciała i jego potrzeb. Zero presji!

Na koniec, wydychaj powoli powietrze licząc do 4 w swobodny sposób, opróżniając całkowicie płuca, tak jakbyś uwalniał się od wszystkich stresów.

Zatrzymaj się licząc do dwóch, a  następnie spokojnie powtórz sekwencję ponownie: wdychaj licząc do 4, trzymaj oddech licząc do 2, wydychaj licząc do 4, zrób pauzę licząc do 2.

Gratulacje! Nauczyłeś się medytować. Sesja medytacyjna trwająca 3 – 5 minut jest idealna dla początkujących. Mistrzowie medytują przez około godzinę, ale nauka medytacji nie jest konkurencją; to osobista ścieżka do dobrego samopoczucia, gdzie liczy się tylko zdrowie i spokój ducha.


Na podstawie:


7 oznak kontroli emocjonalnej i psychicznej. Czy wiesz, jak sobie z nimi radzić?

Ewa Raczyńska
Ewa Raczyńska
14 sierpnia 2018
Fot. iStock / Kontrec
 

Kontrola to potężne słowo. Jest to potężna siła oznaczająca dyktowanie, wpływanie, kierowanie. Czy kiedykolwiek czułaś się kontrolowana przez kogoś bliskiego? Męża, przyjaciółkę, kolegę, szefa, kogoś z rodziny? Czasami nawet sąsiad może być kontrolujący!

Zauważ – kontrola to synonim takich słów jak: autorytet, dowodzenie, dominacja, przewaga, nadzór, inwigilacja. Żadne dobrze się nam nie kojarzy.

Nikt nie lubi być kontrolowany. To uzurpowanie naszej wolnej woli, doświadczania świata takiego, jakim go widzimy, weryfikowanie naszych wartości, przekonań i ograniczanie możliwości działania. Z drugiej strony, gdyby kontrola nie istniała, świat byłby bałaganem, nasze życie chaosem, stracilibyśmy porządek, do którego jesteśmy przyzwyczajeni. Akurat takiej kontroli potrzebujemy.

Jednak, gdy ktoś manipuluje naszymi myślami, emocjami i zachowaniami, kradnie cząstkę nas samych. Manipulacja staje się tak przytłaczająca, że zaczynamy cierpieć z powodu wstydu, poczucia winy lub obniżonej samooceny – bez żadnej w tym naszej winy.

Poczucie bycia kontrolowanym może być jednym z najgorszych uczuć, jakie doświadczasz. Kontrola niszczy zaufanie, relacje z innymi ludźmi. Kontrola bez szacunku dla ciebie i twoich granic jest niewolą i nadużyciem.

7 oznak kontroli emocjonalnej i psychologicznej. Czy wiesz, jak sobie z nimi radzić?

Śledzenie

To pewien rodzaj nieustannego podążania za tobą i utrzymywania kontaktu. Przyjaciółka miała koleżankę, która nieustannie sprawdzała, co się z nią dzieje na mediach społecznościowych, a później w prywatnych rozmowach komentowała każdy jej ruch, zachowanie. Ona sama miała wrażenie bycia w jakimś stopniu prześladowaną.

Co możesz zrobić

Bądź ostrożna, jeśli już wpuściłaś kogoś takiego do swojego świata, twardo stawiaj granice. Takiej osobie nie możesz ufać w 100%.

Przyjaźń

Czy znasz kogoś, kto twierdzi, że jest twoim przyjacielem, a traktuje cię podle? Intuicyjnie wiesz, że z jednej strony się uśmiecha, a z drugiej zrobi wszystko, by włożyć ci nóż w plecy? Od wspólnych znajomych słyszysz, jak potrafi o tobie źle mówić.

Co możesz zrobić

Nie ufaj, bądź ostrożna. Jasne, że wszyscy miewamy huśtawki nastrojów, gorsze lub lepsze dni, ale to nie znaczy, że zawsze każdego możemy tym tłumaczyć. Nie bądź jak otwarta książka, nie mów o wszystkim, nie zwierzaj się zbytnio, żeby później nie zostało to wykorzystane przeciwko tobie.

Dziesiątki wiadomości

Terapeuci nierzadko mają dorosłych klientów, których byli mężowie, byli przyjaciele, pracodawcy kontrolują za pośrednictwem Facebooka czy Instagrama. Wysyłają wiadomości, maile. Symptomatyczne dla kontrolujących jest nadużywanie emotikonów do wyrażania swoich emocji. Na przykład rozmowa, którą miewam za pośrednictwem wiadomości tekstowych, a którą osoba po drugiej stronie zaśmieca uśmiechniętymi buźkami, mrugnięciami sercami powinna wzbudzić twój niepokój. Takie wyrażanie emocji może być bardzo mylące. I dlaczego, do cholery, ktoś nie chce porozmawiać w cztery oczy? Takie pytanie powinno ci się nasunąć.

Co możesz zrobić

Spróbuj spojrzeć poza emocjonalną kontrolę. Nie odpowiadaj na emotikony, chyba że czujesz się pewnie lub wiesz, o co chodzi w tej „grze”. Nie prowadź emocjonalnych rozmów wymieniając się co chwilę SMS-ami. Umów się na spotkanie lub zadzwoń.

Uśmiech

Zaskoczona? Chodzi o takie zachowanie, które budzi twój niepokój. Z jednej strony ktoś się uśmiecha, mówi do ciebie ciepło, ma pozytywny język ciała – pochyla się w twoją stronę, dotyka cię, słucha, itp., ale ty czujesz w tym jakiś fałsz. Nie kupujesz tego w 100%. Miej oczy szeroko otwarte, słuchaj intuicji, ale też pamiętaj, że możesz na początku kogoś błędnie oceniać.

Co możesz zrobić

Jeśli czujesz, że ktoś nie jest z tobą w 100% szczery, nie dziel się z nim swoim całym życiem i trzymaj granice, dopóki nie poczujesz, że możesz tej osobie zaufać. Zastanów się też, skąd biorą się twoje podejrzenia? Może jesteś zazdrosna albo zła? Może masz problem z zaufaniem? Może ten ktoś skrzywdził cię kiedyś?

Pożyczka

Są osoby, od których, pożyczka jest idealnym sposobem na kontrolowanie innych. „Nie martw się, pożyczę ci sukienkę/pieniądze/samochód”. Masz poczucie, że wiele tobie chce dać, a tak naprawdę wykorzysta to przeciwko tobie, w efekcie oskarżając, że nie jesteś godna zaufania i szacunku.

Co możesz zrobić

Jeśli masz w swoim otoczeniu kogoś, kto natarczywie wychodzi z propozycją pomocy, zastanów się dwa razy nim z niej skorzystasz. Lepiej o pomoc zwracaj się ludzi, którym ufasz, których bardzo dobrze znasz.

Czujesz się jak dziecko

Czasami czujesz się jak dziecko, które kontrolują rodzice? Na przykład mąż może monitorować swoją żonę, gdy ta wychodzi z domu na zakupy. Może dzwonić lub wysyłać do niej wiadomości, żeby wiedzieć, gdzie jest. Jeśli wynika to z troski – w porządku. Co innego, gdy ktoś kontroluje cię nieustannie, aż zaczynasz się zupełnie niepotrzebnie się tłumaczyć. Taki rodzaj kontroli sprawia, że czujesz się poniżona, upokorzona, to problem w twojej relacji, którego nie powinnaś ignorować.

Co możesz zrobić

Porozmawiaj, powiedz, jak się czujesz bez złości i frustracji podczas dyskusji. Bądź spokojna, wytłumacz, że takie zachowanie budzi w tobie negatywne emocje.

Oczekiwania, zasady, potrzeby

Możesz ten sposób kontrolowania spotykać na różnych poziomach – od krytykowania tego, co kupiłaś, przez to jak wyglądasz, aż do negowania twoich wartości i uczuć. Relacja z kimś takim niszczy ciebie, twoją pewność siebie. Nic dobrego kontakt z taką osobą ci nie przyniesie.

Co możesz zrobić

Unikaj takich ludzi w swoim życiu tak długo, aż znajdziesz wystarczająco dużo siły, by przejąć kontrolę nad nimi bez zbędnej złości. Odsuń się powoli, aż poczujesz samokontrolę nad swoimi emocjami i tym, co dzieje się wokół. Rób, co możesz, ale unikaj poczucia odpowiedzialności za to, by zadowolić takie osoby. Musisz przede wszystkim wiedzieć, czy ta relacja jest dla ciebie zdrowa i czy warto ją utrzymywać.


Wczesne objawy załamania nerwowego

Anna Frydrychewicz
Anna Frydrychewicz
14 sierpnia 2018
Fot.Splitshire / /

Termin „załamanie nerwowe” uznano za uzasadniony medycznie. Kiedyś używano go do definiowania szeregu chorób psychicznych, w tym ostrego zaburzenia stresowego, lęku i depresji. Dzisiaj opisuje się tym mianem intensywne objawy stresu i niezdolność radzenia sobie z wyzwaniami życiowymi. Często te objawy są konsekwencją zaburzeń zdrowia psychicznego. Załamanie nerwowe lub psychiczne jest zatem terminem używanym do opisania okresu intensywnego cierpienia psychicznego. W tym okresie nie możesz funkcjonować w codziennym życiu.

Jeśli dana osoba nie ma narzędzi – wewnętrznych i / lub zewnętrznych sposobów – do radzenia sobie ze swoimi stresorami, jest bardziej podatna na poważne zaburzenia lękowe.

Wczesne oznaki załamania nerwowego:

Skłonność do coraz częstszego sięgania po alkohol lub narkotyki

Załamanie psychiczne i nadużywanie substancji często idą w parze. Niestety, taki układ jedynie zaostrza problem i powoduje nasilenie wszystkich innych objawów.

Problemy ze snem

Sen, podobnie jak alkohol i narkotyki, jest częstym mechanizmem radzenia sobie z problemem psychicznym. Zbyt dużo snu to taktyka unikania, a bezsenność z kolei wynika ze zbyt dużego pobudzenia (jak w przypadku nadużywania substancji).

Stałe poczucie zmęczenia

Ciało i mózg po prostu nie są zaprojektowane tak, by mogły być odporne na niekończący się stres. Cierpienie niszczy naszą energię – emocjonalną i fizyczną. Zmęczenie może również objawiać się jako zauważalna fizyczna słabość.

Objawy depresyjne

Tutaj nie ma niespodzianki; lęk i depresja są dwoma katalizatorami załamania nerwowego.

„Zamglenie świadomości”

„Zamglenie świadomości”, jest nieoficjalnym terminem medycznym oznaczającym anomalię ogólnego poziomu świadomości. Funkcje wykonawcze mózgu – uwaga, planowanie, samokontrola, podejmowanie decyzji i pamięć – szwankują.

Ataki paniki

Atak paniki to straszne doświadczenie, odczuwane przez jego ofiarę jako poczucie utraty zmysłów, a nawet umierania. Objawy obejmują trudności w oddychaniu, przyspieszone bicie serca, bóle w klatce piersiowej i ekstremalne zawroty głowy.

Zmiana stylu życia może pomóc w zapobieganiu załamaniom nerwowym. Dobre nawyki dotyczące stylu życia zmniejszają nasilenie i częstotliwość objawów, a także zwiększają prawdopodobieństwo wyzdrowienia. Osobom podatnym na załamania nerwowe zaleca się:

– regularne ćwiczenia: co najmniej trzy razy w tygodniu, przez 30 minut

– poznawanie i praktykowanie medytacji uważności

– unikanie narkotyków, alkoholu, kofeiny i innych substancji indukujących stres

– ustanowienie regularnego harmonogramu spania.


Na podstawie:


Zobacz także

Uzdrawiająca moc miłości. Jak dobry związek może cię uwolnić cię od złej przeszłości

Spotkał się raz dojrzały człowiek z egoistą na kawie... Który z nich ma wysokie poczucie wartości?

Spotkał się raz dojrzały człowiek z egoistą na kawie… Który z nich ma wysokie poczucie wartości?

Wyrzuć w końcu z głowy te myśli, a twoje życie zacznie się zmieniać